Özdemir Asaf Şiirleri

Sen en güzel şairsin.

Özdemir Asaf

Bir gece,

Gecede bir uyku..

Uykunun içinde ben..

Uyuyorum,

Uykudayım,

Yanımda sen.Uykumun içinde bir rüya,

Rüyamda bir gece,

Gecede ben..

Bir yere gidiyorum,

Delice..

Aklımda sen.Ben seni seviyorum,

Gizlice..

El-pençe duruyorum,

Yüzüne bakıyorum,

Söylemeden,

Tek hece.Seni yitiriyorum

Çok karanlık bir anda..

Birden uyanıyorum,

Bakıyorum aydınlık;

Uyuyorsun yanımda.

Güzelce..

 

Özdemir Asaf

Seni saklayacağım inan

Yazdıklarımda, çizdiklerimde,

Şarkılarımda, sözlerimde.Sen kalacaksın kimse bilmeyecek

Ve kimseler görmeyecek seni,

Yaşayacaksın gözlerimde.Sen göreceksin, duyacaksın

Parıldayan bir sevi sıcaklığı,

Uyuyacak, uyanacaksın.Bakacaksın, benzemiyor

Gelen günler geçenlere,

Dalacaksın.Bir seviyi anlamak

Bir yaşam harcamaktır,

Harcayacaksın.Seni yaşayacağım, anlatılmaz,

Yaşayacağım gözlerimde;

Gözlerimde saklayacağım.Bir gün, tam anlatmaya..

Bakacaksın,

Gözlerimi kapayacağım..

Anlayacaksın.

 

Özdemir Asaf

Akıl Gözü

Özdemir Asaf

Seni bulmaktan önce aramak isterim.

Seni sevmekten önce anlamak isterim.

Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,

Sana hep, hep yeniden başlamak isterim

 

Sana gitme demeyeceğim.

Üşüyorsun ceketimi al.

Günün en güzel saatleri bunlar.

Yanımda kal.Sana gitme demeyeceğim.

Gene de sen bilirsin.

Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,

İncinirsin.Sana gitme demeyeceğim,

Ama gitme, Lavinia.

Adını gizleyeceğim

Sen de bilme, Lavinia.

 

Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,

Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.

Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır bir güldürür;

Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

[zombify_post]

Can Yücel Sözleri

Aslında bütün insanları sevebilirdim, sevmeye senden başlamasaydım…

-Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

-Öyle herkesi sevmeyeceksin, seviyorum demeyeceksin, seni seviyorum diyebilmek için gerekirse bir ömür bekleyeceksin.

-Senden ayrılınca farkettim iki cebim olduğunu.

-Gitmek gerekir bazen. Fazla yormadan, daha çok bıktırmadan. Eğer vaktiyse ardına bile dönüp bakmadan.

-Kendi elinle kazdığın kuyuya, aşk, ufacık bir taş atmaktır. Gürültüsü büyüyünce sessizliğin, marifet, yosunlar gibi susmaktır.

-Hani bazı şehirler vardır ya; saat 10′dan sonra kimsecikler olmaz… İşte sen’den sonrası, on’dan sonrası!

-İçin yanarken üşümek, yüreğin kan ağlarken gülmek, özleyip de sevdiğini görememek. İşte aşk bu olsa gerek!

-Gitmek istiyorsa, bırakacaksın gitsin! Aklı seninle olmayanın bedeni yanında olsun ister misin?

-Ömür dediğin üç gündür; dün geldi geçti, yarın meçhuldür. O halde ömür dediğin bir gündür; o da bugündür.

-Aslında bütün insanları sevebilirdim, sevmeye senden başlamasaydım…

-Senden ayrılınca anımsadım dünyanın bu kadar kalabalık olduğunu.

-Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

-Kimileri ‘Seviyorum’ der, çünkü ezberlemiştir. Kimileri diyemez, çünkü gerçekten sevmiştir.

-Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık; çalınan birinin kalbiyse eğer.

-İnsanlarında yan etkileri olabiliyor. Kimileri başını döndürürken. Kimileri mideni bulandırıyor…

-Boş boş seviyorum demekle olmaz; göstereceksin sevdiğini, hissettireceksin. Yapamıyor musun? O zaman yoldan çekileceksin.

-Benim halim memleketin hali.

-Birine verilecek sevgin yoksa, ona ümit dolu gözlerle bakma!

-Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış. Kendi yolumu çizdiğimde anladım.

-Ne sahip olduğundur hayat, ne de umdukların bunca zaman. Yüreğin kadardır hayat! Seviliyorsan renkli, seviyorsan siyah beyaz.

[zombify_post]

Ali YÜCE- Dersimiz Sevgi, Ölüsün Sen, Sevdalı Sözcükler Şiirleri

  • Ali YÜCE- Dersimiz Sevgi, Ölüsün Sen, Sevdalı Sözcükler Şiirleri.

 

Dersimiz Sevgi

 

Nesine bahar nesine bahçe

Ötmesiz bir kuşun

Neylesin al yanak

Gamze ne yapsın

Gülmesiz bir kıza

Değil mi Karacaoğlan

 

Kullana kullana

Kirlettik her şeyimizi

Aşındırıp eskittik işte

Kala kala bir bu kaldı

Sevgi kaldı elimizde

En sağlam dinimiz

Değil mi Yunus Emre

 

Dinleyin beni çocuklar

Binmeyin bu kör gemiye

Bu can çekişen denizi

Götürüp koyun yerine

Kiklop amcalara bakmayın siz

Binlerce göz her birinizde

Değil mi Homeros

Sirenler de kim oluyormuş

Değil mi Ruhi Usta

 

Yalnızlık da kim oluyormuş

Haydi bakalım çocuklar

İniyoruz bu başsız dağdan

Ayrılık da kim oluyormuş

Boyuyor kendi kendini gurbet

Gözlerinizin rengine

Değil mi Nazım Usta

 

Yer yorgun gök yorgun

Suya sıkılmış bulutlar

Çıkıyoruz bu üzümsüz bağdan

Haydi bakalım dostlar

Azrail de kim oluyormuş

Kim oluyormuş Hızır Paşa

Binlerce can her birinizde

Acıyın cellatlarına

Değil mi Pir Sultan

 

Yer dargın gök dargın

Kala kala bir bu kaldı

Sevgi kaldı elimizde

En güleç dinimiz

Haydi bakalım çocuklar

Çıkıyoruz bu çirkin dağdan

Merhaba diyoruz insanlara

Öfke de kim oluyormuş

Pinochet amcalara bakmayın siz

Değil mi Neruda

 

Ölüsün Sen

 

 

Bu dünyada

Yaşamadın sayılır

Güzeli sevmediysen

Ölmene gerek yok

Zaten ölüsün sen

 

Ayağına gelmez güzel

Gökte yürür yerde uçar

Hadi ne duruyorsun

Sen de uç arkasından

Önünde yerlere eğil

Kilitleme gönlünü

Kapılara vurulur kilit

Gönüllere değil

 

Ben de bilirim sen de

Sevgi insana ekmek vermez

Gönül dedikleri

Kırk kanatlı deli kuş

Aş yemez ekmek yemez

Milyonlarca yıl sevse

Sevmeye doyum olmaz

 

Su susamış mı

Sor bakalım

Acıkmış mı toprak

Yok yok sorma

Yaratmayana üretmeyene

Bir şey söylemez toprak

 

Annen seni

Doğurmadı sayılır

Yaratmadıysan eğer

Bir şey üretmediysen

Ölmene gerek yok

Zaten ölüsün sen

 

 

Sevdalı Sözcükler

 

Beni tanımadın mı dedi

Bir sözcük bir sözcüğe

Çevir zamanın sayfalarını

Belleğini iyi yokla

İyi bak gözlerimin içine

Anılar devşir yüzümden

 

Bir yağmur sonrasıydı

Yan yana düşmüştük hani

Bir şiirin ilk dizesinde

Göz göze gelmiştik birden

Bir şey kımıldamıştı içimizde

Sonra sürülmüştük şiirden

İzinsiz öpüştük diye

 

Anımsadım dedi öbürü

Elin elime değince

Bindim sevdanın mor atına

Gittim ta eski günlere

Küçüldükçe büyüdü hüzün

Adını bilmediğim bir şey

Çıt diye kırıldı içimde

 

Ne acılar çektim bilsen

Nelere katlandım gurbette

Senetlere tutanaklara

Mahkeme kararlarına geçtim

Yıllarca ad oldum bir kötüye

Bir an bile unutmadım seni

Göz göze gelmedim hiç

Senden başka bir sözcükle

 

Sesin sesime değince

İçimdeki süt denizleri

Köpürmeye başladı gene

Öpüşe banınca dudaklarımızı

Kendi kokusunu duydu yosun

Şiirin gizli aynasında

Kendi rengini gördü menekşe

 

Haydi gel dedi

Dişi sözcük erkek sözcüğe

Başka bir şiire girelim

Görünmeden ozan abiye

 

 

 

 

 

 

[zombify_post]